De Stukkenjagers 4 – De Drie Torens 2 3,5-4,5

Het vierde team kwam nét te kort tegen de ongeveer gelijkwaardige Tilburgse collega’s van De Drie Torens. Hierdoor maakt het een pas op de plaats wat betreft de titel aspiraties die het – enigszins onverwacht – eerder dit seizoen in de schoot geworden had gekregen. Het teamverslag komt van de handen van het gehele team.

Bord 5, Pieter. Ik speelde op bord 5 tegen Roel Nagy. Omdat ik iedereen ken van DDT en net die Roel niet, werd zijn rating nog snel opgezocht (2039). Ik bereidde me voor een stevig gevecht. Maar na enkele onnauwkeurig zetten van Roel, kwam ik beter te staan. Ik opende een aanval via h5-h4 en won een kwaliteit. Met rustig spel breidde ik mijn voordeel uit, geen risico nemend. In een gewonnen stelling kreeg ik nog een stuk. Achter bleek Roel het Engels voor de eerste keer te spelen en vertelde hij dat zijn rating was gebaseerd op 6 partijen en te hoog. Toen was mijn wereldbeeld weer hersteld! Het verklaarde waarom ik schijnbaar zonder moeite een punt had gescoord.

Bord 7, Joost. Aan bord 7 dacht ik met zwart snel gelijk spel te hebben bereikt toen er afgewikkeld werd naar een dubbeltoreneindspel. Die inschatting klopte misschien wel, maar de witte stelling liet zich een stuk makkelijker spelen dan de zwarte. Ergens greep ik mis en daarna was verlies onafwendbaar. Een goede partij van mijn tegenstander.

Bord 8, Christian. Aan bord 8 mocht ik met wit tegen (de verwachte tegenstander) Elias Thijsse, waarop ik om 8:45 uur een video van IM Miodrag Peronovic had gekeken die mij (iets van) een nieuwigheidje als voorkeur gaf tegen de variant die Elias Thijsse speelt in de Winawer. Maar op zet 7 haalt hij mij uit (de mij bekende) theorie. Ik dacht dat ik naar een eindspel met één pion meer af kon ruilen, maar hij had iets van compensatie (hij had loperpaar en ik paardenpaar) en na een aantal onnauwkeurigheden van mij en sterk spel van Elias mist hij uiteindelijk een moeilijk te spotten overwinning, waarna er remise wordt overeengekomen in een stelling waar hij -2 staat (volgens de engine), maar de combinatie was weer erg moeilijk te spotten. Jammer dat er niet meer te behalen was vandaag, qua team en individueel.

Bord 3, Ger. Tegen Huub Leemans aan de slag, de ervaren oud-Wolstedeling die daar begon te spelen toen ik afstand begon te nemen. Hij speelde met wit ‘mijn’ oude systeem (dubbelfianchetto). In een soort Grünfeld-verdediging wist ik de balans te realiseren. Naar het einde van de partij ontstond er meer spanning, echter niet genoeg om een beslissing te realiseren. Het remiseaanbod geaccepteerd na overleg met de teamleider.

Bord 6, Lex. Kort maar krachtig, bijna gehele partij gelijk, maximale uitslag +1.2 Aan eind, inmiddels-/+ 0.2 biedt zwart remise aan. Een taaie Franse stelling eindigde vredig.

Bord 1, Hans. Ik ga maar dammen. In het middenspel stond ik met zwart minimaal comfortabel toen ik uit arrogantie een lopermanouvre onderschatte. Nog even later leek ik te kunnen kiezen tussen verlies van een pion of een stuk, dat viel wel mee maar ik zag het niet. Net na de twintigste zet gaf ik op in een gelijke stelling. Tenminste, als ik twee zetten diep had kunnen kijken.

Bord 4, Ron de Veen. Geen goede dag van ons! DDT2 moest 2 spelers afstaan aan het eerste en wij konden er geen voordeel uit halen. Bij een 4-3 achterstand had ik een kwaliteit plus pion meer en had de stelling mijns inziens onder controle. Wel hadden wij beiden weinig tijd tot de 40ste zet. Na een tactische truc van mijn tegenstander die ik gemist had en een kwaliteit teruggaf kon ik nog steeds winnen door een verborgen mattruc, maar aarzelde en speelde op safe waarbij ik uitging van een pion meer, maar dat leidde zelfs tot een iets mindere stelling waarbij uiteindelijk remise werd overeengekomen. Jammer 4,5-3,5 verloren. Ik moet ook toegeven dat ik in de opening met enige risico’s speelde, dat ik eruit kwam was op zich al knap. Maar toch, zonde!!