Wie voor aanvang van het seizoen had voorspeld dat het zevende in ronde 3 tegen de medekoploper zou spelen, zou veel geld in een wedkantoor hebben kunnen verdienen. Teamleider Jan van den Dries praat je bij over dit unieke treffen, met hulp van zijn teamgenoten.
Nipt verloren van medekoploper
In de derde ronde van de competitie stond er voor ons al een heuse topper op het menu tegen het team dat net als wij de eerste twee matches had gewonnen. Ondanks dat Waalwijk 2 qua rating ruim favoriet was, werd het een spannende strijd die we uiteindelijk slechts met het kleinst mogelijke verschil verloren! Hieronder loop ik de partijen na in volgorde van beëindiging van de partij.
Bord 3: Maciej Cios – Hans Remmers 0,5-0,5
Maciej is vaak de speler in ons team die het langst achter het bord blijft zitten. Deze keer was hij verrassenderwijs als eerste klaar, maar daar had hij een plausibele verklaring voor. ‘Ik herkende mijn tegenstander meteen toen hij tegenover mij plaatsnam. Ik herinnerde me dat we al eens tegen elkaar hadden gespeeld tijdens het Druiventros Rapidtoernooi, Groep B, in maart 2025, een partij waarin ik met veel geluk remise wist te maken. Ik kende zijn speelsterkte dus al en wist dat het een lastige partij zou worden.
We kwamen in de ruilvariant van het Caro-Kann terecht, via een zetverwisseling in wat bekendstaat als de Rubinstein-variant, tot en met zet 9. Daar week mijn tegenstander af van de hoofdvariant en koos hij een zeldzame zijvariant. Na een kleine onnauwkeurigheid op de volgende zet gaf hij mij de kans om de druk op zijn pion op d4 verder op te voeren.
Na nog één ontwikkelingszet van beide kanten had mijn tegenstander nog maar één zet om de stelling gelijk te houden; alle andere mogelijkheden zouden mij ofwel een klein voordeel (+1,0), of een duidelijk betere stelling geven. Tegelijk kon ik de druk vasthouden door de zetten te herhalen. Mijn tegenstander overlegde kort met zijn teamleider en daarna gingen we over tot drievoudige zetherhaling, waarmee de partij na 18 zetten en ongeveer 40 minuten spelen eindigde.
Ik vond dit een goed resultaat, zowel voor mijzelf als voor het team. Ik was tevreden dat ik mijn goede opening kon verzilveren met een snelle remise tegen een tegenstander die bijna 200 Elo-punten hoger staat dan ik.’
Bord 8: Jos van Gammeren – Max Mutter 0-1
Max die op het laatste moment was ingevallen voor Thijs van Asperen stelt zelden teleur als hij invalt en ook deze keer niet! Hij kreeg daarbij wel de hulp van zijn nog jonge tegenstander die door een foutieve zet Max al snel de kans gaf om een vernietigende aanval op te zetten!
Bord 1: Ömer Erkul – Wim van Wanrooij 0,5-0,5
Na een evenwichtige partij werd op het eerste bord door Wim en Ömer de vrede gesloten met een logische remise.
Bord 6: Rene van Bijnen – Daniel Bunduchi 1-0
Daniel verloor door een onnauwkeurigheid al vrij snel een paard, waardoor het een gevecht tegen de bierkaai werd. Hij spartelde nog lange tijd tegen, omdat de zware stukken aan beide kanten nog op het bord stonden, maar moest uiteindelijk het onderspit delven.
Zo stond het na vier partijen en ruim twee uur spelen 2-2, een tussenstand die lang op het bord bleef staan. Bij de vier overgebleven partijen was het stuk voor stuk erg spannend en het kon met de eindscore dus nog alle kanten op!
Bord 4: Leon van Gelder – Sam van Dijk 0-1
Na bijna drie uur spelen verraste Sam (foto boven) met een mooie overwinning tegen een veel hoger gerate speler, waardoor we op een mooie 3-2 voorsprong kwamen.
Bord 5: Jan van den Dries – Ron Verhoofstad 0,5-0,5
‘Dit was de strijd tussen de twee teamleiders waarin eigenlijk het evenwicht nooit echt verbroken werd. Toen ik na afloop opmerkte dat Ron in deze partij werkelijk alles zag, antwoordde hij gevat met: ‘Maar jij ook!’ Logisch dus dat het remise werd, overigens op voorstel van de tegenstander.’
Bord 2: Robert Prins – Jeffrey van Huijgevoort 1-0
Jeffrey (op de linkerfoto) vertelt over zijn partij: ‘Zaterdag mocht ik spelen tegen Robert Prins. Het werd een Scandinavische partij, waarin het een lange tijd gelijk op ging zonder dat iemand echt een voordeel had. Bij het versimpelen naar het eindspel maakte ik helaas een rekenfout en dit kostte een pion en het potje. Ik heb het geprobeerd te rekken, maar het haalde niks uit.’
Bord 7: Max Klijsen – Nolan Esch 0-1
3,5-3,5 dus en zo moest de laatste partij de beslissing brengen. In die partij had Max (foto rechts) lange tijd beter gestaan, maar door een onnauwkeurigheidje kwam hij plotseling in de problemen in het eindspel. Met opgeven heeft echter nog nooit iemand gewonnen, dus Max vocht terecht dapper door tot het gaatje. Op een gegeven moment was dat gaatje echter bereikt en moest hij helaas opgeven na een heroïsch gevecht.
Zo verloren we nipt en zijn we medekoploper af. Op 13 december is onze volgende krachtmeting tegen De koddige koning 1 uit Rotterdam, een jeugdteam dat nu met ons de tweede plaats deelt achter koploper Waalwijk 2.
Het verslag van de tegenstanders
|
|
|
|||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Wanrooij van, W.C.P. (Wim) | 1823 | Erkul, Ö (Ömer) | 1677 | ½ – ½ | ||
| Prins, R.E. (Robert) | 1768 | Huijgevoort van, J. (Jeffrey) | 1650 | 1 – 0 | ||
| Remmers, J.H.H.A. (Hans) | 1868 | Cios, M. (Maciej) | 1693 | ½ – ½ | ||
| Gelder van, L.H.M. (Leon) | 1854 | Dijk van, S. (Sam) | 0 | 0 – 1 | ||
| Verhoofstad, R. (Ron) | 1771 | Dries van den, J.F.A.M. (Jan) | 1569 | ½ – ½ | ||
| Bijnen van, R. (Rene) | 1668 | Bunduchi, D.B. (Daniel) | 0 | 1 – 0 | ||
| Esch, N. (Nolan) | 0 | Klijsen, M.L. (Max) | 0 | 1 – 0 | ||
| Gammeren van, J. (Jos) | 0 | Mutter, M. (Max) | 1773 | 0 – 1 | ||
| Gemiddelde Rating: | 1792 | Gemiddelde Rating: | 1672 | 4½-3½ |